ਕੈਂਸਰ ਸ਼ਬਦ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ 70 ਸਾਲ ਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਇਕਸੁਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਰੱਬ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੈਂਸਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਫਰਵਰੀ 2019 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਬੇਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਕਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕੌਣ ਸੋਚੇਗਾ?
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵਿਗੜਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਂਚ ਲਈ ਹਸਪਤਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਮਈ 2019, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦਿਨ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਗੈਸਟ੍ਰੋਸਕੋਪੀ ਅਤੇ ਐਂਟਰੋਸਕੋਪੀ ਹੋਈ। ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਠੀਕ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਸੀ।
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਜੇ ਕੋਲਨ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ।
ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਤੀਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਮੈਂ ਲੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਭਗੌੜਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੋਲਨ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਦਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਡਰੋ ਨਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
10 ਅਗਸਤ, 2019।
ਮੇਰਾ ਕੋਲਨ ਕੈਂਸਰ ਲਈ ਇੱਕ ਰੈਡੀਕਲ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਟਿਊਮਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੋਲਨ ਕੈਂਸਰ ਜਿਗਰ ਦੇ ਮੈਟਾਸਟੇਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸੀਟੀ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੰਟਰਾਹੇਪੇਟਿਕ ਨੋਡਿਊਲ ਮੈਟਾਸਟੇਸਿਸ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਸ 13 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ 10 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਲਾਜ ਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੁਰਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕਰੋ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਾਂ ਕਿ ਕੀ ਮੇਰਾ ਇਲਾਜ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ: ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਲੱਭਣ ਜਾਓ, ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ! ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।
8 ਅਕਤੂਬਰ, 2019 ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਈ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਜਿਗਰ ਦੇ ਟਿਊਮਰ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਮਾਈਕ੍ਰੋਵੇਵ ਗਰਮ ਡਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਜਿਗਰ ਦੇ ਟਿਊਮਰ ਨੂੰ "ਸਾੜ" ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
"ਇਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 20 ਮਿੰਟ ਚੱਲੀ, ਅਤੇ ਟਿਊਮਰ ਨੂੰ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ ਵਾਂਗ ਉਬਾਲਿਆ ਗਿਆ।"
ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਬੇਆਰਾਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸੈਡੇਟਿਵ ਅਤੇ ਐਨਾਲਜਿਕ ਡਰੱਗ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਸੀ।
ਦੂਸਰੇ ਬੇਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੂਈ ਦਾ ਛੇਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ, ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸੀਟੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ। ਰਵਾਇਤੀ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਟਰੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਘੱਟ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦਾ ਕੈਂਸਰ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਘਟਨਾ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ ਪੀਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੌਫੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਅਤੇ ਦੇਰ ਤੱਕ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਭਾਰ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੋਸਟ ਸਮਾਂ: ਮਾਰਚ-09-2023